บทที่ 17 EP 17 กำจัดมันทิ้งซะ

“หน้าอย่างเธอ ฉันป้องกันทุกครั้ง ไปเอาเด็กที่ไหนมาสวมรอย”

ประโยคที่ไร้ซึ่งความปรานีนั้นพุ่งทะลวงเข้ากลางอกราวกับหอกแหลมที่อาบยาพิษ นลินดาเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึก เรี่ยวแรงที่ใช้หยัดยืนมาตลอดหลายนาทีอันตรธานหายไปในชั่วพริบตา สองขาของเธออ่อนยวบจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นพรมสีเข้มราวกับหุ่นกระบอกที่ถูก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ